Extra Info

Er zijn mensen die kennis verzamelen.
En er zijn mensen die zeggen: ik herinner me.

Matías De Stefano behoort tot die tweede categorie.

Een kind dat zich herinnerde

Matías werd geboren in Argentinië. Al op jonge leeftijd vertelde hij dingen die niet pasten bij zijn leeftijd: over sterren, beschavingen, cycli van tijd en een aarde die verbonden is via een onzichtbaar netwerk. Hij noemde het geen fantasie, geen geloof. Hij noemde het herinnering.

Voor hem was bewustzijn geen abstract idee, maar iets tastbaars. Iets dat door plaatsen, stenen, water en mensen heen beweegt.

De aarde als levend geheugen

Volgens Matías is de aarde geen dode planeet, maar een levend archief. Oude beschavingen — van Egypte tot de Andes, van Europa tot Azië — wisten dat. Zij bouwden niet willekeurig. Ze bouwden op knooppunten: plekken waar energie, bewustzijn en informatie samenkomen.

In zijn visie zijn stone circles, piramides, bergen en eilanden geen monumenten, maar interface-punten tussen mens en planeet.

De missie: herinneren in plaats van overtuigen

Wat Matías bijzonder maakt, is dat hij zelden zegt: "Geloof mij."
Zijn boodschap is eerder: "Herinner jezelf."

Zijn missie is niet om een nieuwe religie te creëren of volgers te verzamelen, maar om mensen opnieuw bewust te maken van hun rol in het grotere geheel. Niet als slachtoffers van de geschiedenis, maar als actieve deelnemers in een cyclisch proces van bewustzijn.

Reizen langs het planetaire raster

In projecten zoals Journey of Remembering volgt hij oude energetische lijnen over de wereld:

• Stone circles in Engeland
• Heilige eilanden zoals Iona
• Clava Cairns en Orkney
• Piramides in Egypte
• Hooglanden, woestijnen, meren en bossen

Niet om "iets te openen" alsof het gesloten was, maar om aandacht terug te brengen. Want volgens Matías gebeurt activatie niet door rituelen alleen, maar door bewuste aanwezigheid.

Wanneer mensen samenkomen op deze plekken — met intentie, stilte en herinnering — wordt het netwerk vanzelf actief.

Tijd is geen lijn

Een kernidee in zijn werk is dat tijd niet lineair is. Verleden, heden en toekomst bestaan tegelijk. Oude beschavingen zijn niet "weg", maar resoneren nog steeds in het veld. Wat wij nu doen, beïnvloedt zowel wat geweest is als wat nog komt.

Daarom spreekt hij vaak over:

• integratie in plaats van strijd
• verantwoordelijkheid in plaats van schuld
• samenwerking tussen mens, aarde en kosmos

Waarom hij zoveel weerstand oproept

Matías polariseert. Voor sommigen is hij een visionair. Voor anderen te esoterisch, te groots, te ongrijpbaar. Maar juist dat is misschien zijn rol: spiegelen.

Zijn werk confronteert mensen met een ongemakkelijke gedachte:
Wat als we veel meer weten dan we denken, maar zijn vergeten hoe te luisteren?

Geen goeroe, maar een herinneraar

Hij presenteert zichzelf niet als redder. Hij zegt niet dat hij de sleutel is. Integendeel: hij benadrukt steeds dat ieder mens een node is in het netwerk. Elk bewust individu activeert het geheel.

Zijn boodschap is eenvoudig en tegelijk radicaal:
De wereld hoeft niet gerepareerd te worden. Ze wil herinnerd worden.